doa

ابوذر گفت: روزی در مسجد، خدمت رسول گرامی رسیدم.در مسجد، جز پیامبر اسلام و علی ـ علیهما و آلهما السلام ـ کسی دیگر نبود .خلوت مسجد را مغتنم شمردم و پیش رسول اللّه رفته، گفتم:«ای رسول خدا!پدر و مادرم فدایت … مرا وصیت و سفارشی کن، تا خداوند مرا به خاطر آن سود دهد.»

فرمود: چه خوب، ای ابوذر ! تو از مایی.تو از خانواده مایی، و تو را سفارش می کنم که آن را خوب فراگیری، وصیت و توصیه ای که در بردارنده تمام راه ها و روش های خیر و خوبی است. اگر آن را بیاموزی و پاسدارش باشی به منزله دو بالی خواهد بود که تو را در پرواز مدد کند.

ای ابوذر! خدا را آنگونه عبادت کن که گویا او را می بینی.اگر تو او را نمی بینی، او تو را می بیند. بدان که سرآغاز عبادت و خداپرستی، «معرفت» و «شناخت» است. او قبل از هرچیز، «اوّل» است و چیزی پیش از او نبوده است.او یکتایی است که دوّمی ندارد.پایندهای است که نهایت ندارد. آسمانها و زمین و آنچه در آنهاست، پدید آمده از قدرت اوست.او«آگاه» و «توانا» است.

پس از توحید، مرحله دوم «بندگی خدا»، ایمان آوردن به من است و اعتراف و اقرار به این که خداوند مرا به سوی تمامی بشریت، به عنوان «بشیر» و «نذیر» فرستاده است، تا این که خلایق را به فرمان خدا به سوی حق (که خداوند است)دعوت کنم.

پس از توحید و اعتراف به رسالت من، دوستی کردن با «اهلبیت من» است، این خانه و خانوادهای که به خواست خدا و اراده او نجس و پلیدی از آن رفته و به «طهارت» رسیده است و بدان ای ابا ذر! که خداوند خاندان مرا در میان امتم مانند کشتی نوح قرار داده هر کس سوار شد نجات یافت و هر کس دوری کرد نابود شد و مانند باب حطه است در بنی اسرائیل هر کس وارد شد در امان بود.

ای ابا ذر! وصیت مرا یاد بگیر که خوشبخت دنیا و آخرت باشی.

ای ابا ذر! دو نعمت است که در آن دو بسیاری از مردم مغبونند تندرستی و آسودگی.

ای ابا ذر! پنج چیز را پیش از پنج تا غنیمت بشمار: جوانیت را پیش از پیری؛ تندرستیت را پیش از بیماری؛ دارائیت را پیش از ناداری؛ آسودگیت را پیش از سرگرمی؛ زندگیت را پیش از مُردن.

ای ابا ذر! از این که کاری را به آینده موکول کنی (و کار امروز را به فردا بیفکنی «تسویف») بپرهیز.تو امروز، در مقابل امروزت هستی، از آینده چه خبر داری؟اگر فردایی داشتی، برای فردایت چنان باش که برای امروزت بودی.و اگر به فردا نرسیدی، بر کوتاهی و قصور امروز، اندوه نخواهی داشت.

ای ابا ذر! چه بسا کسانی که به استقبال روزی می شتابند و در انتظار فردایی هستند ولی هرگز به آن نمی رسند.اگر به اجل و سرنوشت آن بیندیشی، آرزوهای دور و دراز، و مغرور شدن به آنها را دشمن خواهی دانست.

ای ابا ذر! در دنیا چنان باش که گویی غریبی هستی، یا یک رهگذر، و خود را از اهل گور به حساب آور.

ای ابا ذر! بامداد که شد وعده ی شام را به خود مده. هر گاه شام کردی سخن فردا را مگو.

ای ابوذر! قبل از بیمار شدن، از سلامتی ات بهره برداری کن و قبل از مرگ، از حیات خود، چرا که، نمی دانی نام و نشان تو در فردا چیست.

 

اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

ارسال شده در: 06 شهریور 98 توسط : نظرات: برای نظر دادن اولین باش! مجموعه: پیامبر صلی الله علیه و آله خواندن 1986 دفعه

با آشنایی با خصوصیات پیامبر صلی الله علیه و آله، احکام اسلامی برای انسان شیرین تر میشود؛ زیبایی هایش را لمس میکند و راحت تر اجرایشان می کند . مطالعه انبوهی از کتاب ها به اندازه بررسی یک سیره در رونق بخشیدن به زندگی و عبادت هایمان اثر ندارد. انسان قبل از اینکه قرآن کریم را بشناسد یا نماز را بشناسد، باید شخص پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را بشناسد. کسانی که اصول دینشان را هم باور دارند ولی شخص نازنین پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را نشناخته اند، نمی توانند یک ارتباط صحیح و عاشقانه با دین برقرار کنند: (( لَقَد کانَ فی رَسُولِ اللهِ أسوة حَسَنَه/سوره احزاب۲۱)) ((به تحقیق رسول خدا برای شما الگویی نیکو است...)) یک اسوه و الگو است! او خودش یک آدم ویژه ای است؛ قبل از اینکه (رسول) باشد. رسول خدا صلی الله علیه وآله قبل از معرفی دین و پیامبری خود، شخصیت خود را به مردم یاد آوری کرد. گفت: من را می شناسید؟ تا به حال از من دروغ شنیده اید؟ و بعد خدا و دینش را معرفی کرد. (مناقب آل ابیطالب/۴۶/۱).
اگر کسی فوق العاده برای شما عزیز باشد، و شما عقل و صفای باطن و مهربانی او را فوق العاده قبول داشته باشید و بدانید که هیچ وقت جفا نمی کند، همیشه با صفا و با محبت است و بسیار با شما مهربان است، یک آدم تو دل برو و دوست داشتنی ، که صدایش هم قشنگ باشد، دیدنش هم لذت بخش باشد، اگر چنین آدمی با شما رفیق باشد و یک روز از شما یک کلمه کوتاه درخواست کند، در خواست او را قبول نمی کنید؟ می دانید چرا خیلی از انسانها یک بخش هایی از دین را قبول نمی کنند؟ چون حضرت محمد صلی الله علیه وآله را نمی شناسند. یکی از کتابهایی که به سیره ی نبوی پرداخته است کتاب((سنن النبی)) علامه طبابایی می باشد که در ادامه به چند سیره وجود مقدس رسول خدا صلی الله علیه وآله به عنوان نمونه از این کتاب شریف اشاره می شود و مطالعه این کتاب به همه جویندگان لذت و سعادت توصیه می شود.


وضع داخلی آن حضرت:


امام حسین علیه السلام فرمودند: از پدرم از وضع داخلی رسول خدا صلی الله علیه وآله پرسیدم، فرمود: به منزل رفتنشان به اختیار خود بود و چون به منزل میرفت اوقات خویش را سه قسمت می کرد: قسمتی برای عبادت، قسمتی برای خانواده و قسمتی برای خود. اما قسمت خودش را...
و از جمله روش آن حضرت در رابطه با امت این بود که اهل فضل را به عنایت خود ویژه میداشت، و هر کس را به مقدار فضیلتی که در دین داشت احترام می کرد. برخی یک حاجت، برخی دو حاجت و برخی چندین حاجت داشتند و حضرت به رسیدگی آنها می پرداخت و آنان را سرگرم اصلاح کار خودشان و مردم می کرد، از کار و احوالشان می پرسید و آنچه را لازم بود به آنان خبر می داد و می فرمود:((باید حاضران به غایبان برسانند، و حاجت کسانی را که به من دسترسی ندارند به من برسانید. زیرا هر که حاجت کسانی را که دسترسی به سلطان ندارند به گوش سلطان برساند، خداوند قدم های اورا در روز قیامت ثابت و استوار می سازد)). در مجلس آن حضرت جز این گونه مطالب گفته نمیشد واز کسی غیر آن را نمی پذیرفت. آنان برای درک فیض و طلب علم خدمت حضرتش شرفیاب می شدند و بی آنکه چیزی فرا گیرند پراکنده نمی شدند، و چون از آن مجلس باز می گشتند خود رهنمایانی بودند.


وضع خارج از منزل پیامبر صلی الله علیه وآله:


و از پدرم امیر المونین علیه السلام از وضع رسول خدا صلی الله علیه وآله در خارج از منزل پرسیدم که چگونه رفتار می کرد؟ فرمود: رسول خداصلی الله وآله زبان خود را از سخنان غیر لازم باز می داشت . با مردم انس می گرفت و آنان را از خود دور نمی ساخت. بزرگ هر قومی را گرامی می داشت و او را بر آنان می گماشت. با مردم می زیست و خود را از آنان می دانست بدون آنکه از آنان روی گرداند یا بد خلقی کند. از یاران خود سراغ می گرفت و از مردم از آنچه در میان آنان می گذشت پرسش می نمود. هر کار نیکی را تحسین و تقویت می کرد و هر کار زشتی را تقبیح می کرد و خوار می شمرد . در کارها میانه رو بود و افراط و تفریط نداشت. از مردم غافل نمیشد مبادا آنان غفلت ورزند و به انحراف گرایند. درباره حق نه کوتاهی داشت و نه از آن تجاوز می کرد. اطرافیان آن حضرت نیکان مردم بودند، و برترین آنان در نظر او کسانی بودند که با برادران دینی خود بهتر همکاری و همدردی داشته باشند.


وضع مجلس آن حضرت:


امام حسین علیه السلام فرمود: از پدرم از وضع مجلس پیامبر صلی الله علیه وآله پرسیدم، فرمود: آن حضرت در هیچ مجلسی نمی نشست و بر نمی خواست مگر به یاد خدا. در مجالس جای مخصوصی برای خود انتخاب نمی کرد و از این کار نیز نهی مینمود....
حق هر یک از اهل مجلس را ادا میکرد و کسی از آنان نمیپنداشت که دیگری نزد آن حضرت از او گرامیتر است...
خوی نیکش شامل همه بود به حدی که مردم او را پدری مهربان می دانستند و همه در حق، نزد او برابر بودند. مجلس او مجلس حلم و حیا و صداقت و امانت داری بود...


اخلاق پیامبر صلی الله علیه وآله:


امام صادق علیه السلام فرمودند: خداوند رسول خویش را به اخلاق نیک و پسندیده مخصوص گرانید، شما هم خود را بیازمایید، اگر آن اخلاق نیک در شما بود خدای را سپاس گفته و از او بخواهید آن را در شما بیفزاید. سپس امام علیه السلام آن ها را بدین ترتیب ده خصلت شمرد: یقین، قناعت، صبر، شکر، بردباری، خوش خلقی، سخاوت، غیرت، شجاعت و جوانمردی.


آداب معاشرت نبی مکرم اسلام صلی الله علیه وآله:


امیر المومنین علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه وآله چنان بود که از نیکی هایش قدردانی نمی شد، در صورتی که نیکی های آن حضرت بر همگان جاری بود. کیست که بیش از رسول خدا صلی الله وآله به این مردم یکی کرده باشد؟! ما اهل بیت نیز از نیکی هایمان قدردانی نمی شود، همچنین مومنان برگزیده از نیکی هایشان قدردانی نمی گردد(بنابراین نباید دلسرد شد و دست از نیکی به دیگران کشید).


تفاوتی میان سیره اهل بیت علیه السلام وجود ندارد:


وجود مقدس اباعبدالله علیه السلام در اصلی ترین بیان خودشان درباره علت قیام کربلا و حتی نحوه قیام فرمودند: من از روی خودخواهی و خوش گذرانی ویا برای فساد و ستمگری قیام نکردم، بلکه قیام من برای اصلاح امت جدم می باشد ،می خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و به سیره و روش جدم و پدرم علی بن ابی طالب-علیه السلام- عمل کنم.  حضرت صریحا سیره نبوی و سیره علوی را به عنوان سیره خودشان معرفی می فرمایند و اساسا امامان ما - علیهم السلام- برای ادامه راه پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله از ناحیه خداوند متعال منصوب شده اند لذا عمل به سیره رسول خدا صلی الله علیه وآله در سایر امامان علیهم السلام تا وجود مقدس حضرت ولی عصر ارواحنافداه ادامه داشته است و به خاطر تداوم همین سیره عملی ،راهی فراهم می شود تا مشتاقان وجود مقدس امام مهدی علیه السلام کیفیت سیره آن عزیز الهی را دریابند و با تاسی و الگو برداری از آن- البته در حد توان- خود را بیشتر و بهتر در مسیر شباهت و پیروی از امام خود قرار دهند.عطوفت و سادگی، قسمت غالب سیره وجود مقدس رسول خدا صلی الله علیه وآله است که عینا همین مقدار از عطوفت و سادگی و پذیرش افراد در سیره رفتار فرزند عزیزشان حضرت مهدی ارواحنافداه هم وجود دارد.

برای حسن ختام باید این نغمه را عاشقانه سرود که:


خواهد خدای اگر نبخشد گناه ما
پس از چه روی امامی چنین مهربان دهد


اللهم عجل لولیک الفرج

 

 

ارسال شده در: 05 شهریور 98 توسط : نظرات: برای نظر دادن اولین باش! مجموعه: پیامبر صلی الله علیه و آله خواندن 1917 دفعه

تقویم

« مه 2020 »
دوشنبه سه‌شنبه چهارشنبه پنچ‌شنبه جمعه شنبه یک‌شنبه
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

طرح و برنامه

معارف

مسابقات

آرشیو