بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علیک یا قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجک
سوره فاتحه الکتاب
نویسنده: مجید اثنی عشری
بسم الله الرحمن الرحیم ﴿۱/فاتحه﴾
الْحَمْدُ للّهِ ربالعالَمِینَ ﴿۲/فاتحه ﴾
الرَّحمنِ الرَّحیمِ ﴿۳/فاتحه ﴾
مَالِکِ یَوْمِ الدِینِ ﴿۴/فاتحه ﴾
إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿۵/فاتحه ﴾
اهدِنَا الصِراطَ المُستَقِیمَ ﴿۶/فاتحه ﴾
صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿۷/فاتحه﴾
به نام خداوند بخشنده مهربان
حمد اختصاصیافته پروردگار جهانیان است؛
خدایى که بخشنده و مهربان است؛
صاحب روز قیامت است؛
تنها تو را عبادت مىکنیم و فقط از تو یارى مىخواهیم.
به راه راست هدایتمان فرما؛
راه آنان که به آنها نعمت بخشیدى؛ نه راه آنان که بر آنها خشم گرفتى و نه راه گمراهان.
اولین سوره ی قرآن کریم، سوره ی مبارکه ی فاتحه می باشد، این سوره ی عظیم شان بیش از ۲۰ اسم دارد که در این گفتار برخی از این اسامی تقدیم می گردد:
۱- سوره حمد: بدان جهت که این سوره ی والا مقام با حمد و ستایش حضرت حق جل و اعلا آغاز می گردد این سوره شریف را حمد می خوانند.
۲- سوره فاتحه: فاتحه به معنای آغازگر و گشاینده می باشد و از آن جهت که این سوره شریف سر آغاز قرآن کریم است این سوره را فاتحه الکتاب گویند.(راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ۱۴۱۲ ق، ص ۶۲۱).
۳- سبع المثانی: این سوره ی ظلمت شکن شامل ۷ آیه نورانی است که در نماز هر مسلمان ۲ بار تلاوت می گردد و یکی از وجوه تسمیه این سوره مبارکه به سبع المثانی از این جهت است(سبزواری، ارشاد الاذهان الی تفسیر القرآن، 1419ق، ص5).
۴- کَنز: عظمت و جایگاه این سوره عظیم شان چنان است که آن را کَنز به معنای گنج نیز نام برده اند.(همان)
فاتحه الکتاب سوره ای مکی است، و شان نزولی برای این سوره ی والا مقام در تاریخ ثبت نگردیده است چرا که نزول این سوره به جهت نیاز جهانیان به این گنج الهی بوده است و نه براساس واقعه و ماجرایی.
لَقَدْ ءَاتَیْنَاکَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانىِ وَ الْقُرْءَانَ الْعَظِیم(۸۷/حجر)
ما به تو سوره حمد و قرآن عظیم دادیم.
” سبع مثانى” بطورى که در روایات زیادى از حضرت رسول صلی الله علیه و آله وارد شده و به وسیله امامان اهل بیت علیهم السلام تفسیر شده سوره حمد است(طباطبایی،المیزان فی تفسیر القرآن، 1390ق، ج12، ص191)
به یقین این سوره ی والا مقام، رفیق خوب و دستگیری است برای کسی که با او انس گیرد.( لا یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ )
منابع:
راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، دار الشامیه – لبنان- بیروت، چاپ:۱، 1412ه.ق.
سبزواری، محمد، ارشاد الاذهان الى تفسیر القرآن، دار التعارف للمطبوعات – لبنان – بیروت، چاپ: ۱، 1419ه.ق.
طباطبایى، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، 20جلد، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات – لبنان – بیروت، چاپ: ۲، ۱۳۹۰ ه.ق.