اللّٰهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الحُجَّةِ بْنِ الحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَىٰ آبائِهِ فِي هٰذِهِ السَّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلِيلاً وَعَيْناً حَتَّىٰ تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فِيها طَوِيلاً . . .

پیامبر اکرم صلوات الله علیه: « اَلْإِسْلاَمُ يَعْلُو وَ لاَ يُعْلَى عَلَيْهِ» اسلام همیشه (نسبت به دیگر ادیان) برتری دارد و هیچ چیزی بر آن برتری ندارد. (من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۳۳۴)

أعوذُبِاللهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجیم‌

بِسْـمِ اللَهِ الـرَّحْمَنِ الـرَّحیم‌

وَ صَلَّی‌ اللَهُ عَلَی‌ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ

وَ لَعْنَهُ اللَهِ عَلَی‌ أعْدا´ئِهِمْ أجْمَعینَ مِنَ الاْنَ إلَی‌ قِیامِ یَوْمِ الدّینِ

وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ إلاّ بِاللَهِ الْعَلیِّ الْعَظیم‌

أَبُو مُحَمّدٍ الْقَاسِمُ بْنُ الْعَلَاءِ رَحِمَهُ اللّهُ رَفَعَهُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِیزِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ کُنّا مَعَ الرّضَا ع بِمَرْوَ فَاجْتَمَعْنَا فِی الْجَامِعِ یَوْمَ الْجُمُعَهِ فِی بَدْءِ مَقْدَمِنَا فَأَدَارُوا أَمْرَ الْإِمَامَهِ وَ ذَکَرُوا کَثْرَهَ اخْتِلَافِ النّاسِ فِیهَا فَدَخَلْتُ عَلَى سَیّدِی ع فَأَعْلَمْتُهُ خَوْضَ النّاسِ فِیهِ فَتَبَسّمَ ع ثُمّ قَالَ یَا عَبْدَ الْعَزِیزِ جَهِلَ الْقَوْمُ وَ خُدِعُوا عَنْ آرَائِهِمْ إِنّ اللّهَ عَزّ وَ جَلّ لَمْ یَقْبِضْ نَبِیّهُ ص حَتّى أَکْمَلَ لَهُ الدّینَ وَ أَنْزَلَ عَلَیْهِ الْقُرْآنَ فِیهِ تِبْیَانُ کُلّ شَیْ‏ءٍ بَیّنَ فِیهِ الْحَلَالَ وَ الْحَرَامَ وَ الْحُدُودَ وَ الْأَحْکَامَ وَ جَمِیعَ مَا یَحْتَاجُ إِلَیْهِ النّاسُ کَمَلًا فَقَالَ عَزّ وَ جَلّ ما فَرّطْنا فِی الْکِتابِ مِنْ شَیْ‏ءٍ وَ أَنْزَلَ فِی حَجّهِ الْوَدَاعِ وَ هِیَ آخِرُ عُمُرِهِ ص الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِیناً وَ أَمْرُ الْإِمَامَهِ مِنْ تَمَامِ الدّینِ وَ لَمْ یَمْضِ ص حَتّى بَیّنَ لِأُمّتِهِ مَعَالِمَ دِینِهِمْ وَ أَوْضَحَ لَهُمْ سَبِیلَهُمْ وَ تَرَکَهُمْ عَلَى قَصْدِ سَبِیلِ الْحَقّ وَ أَقَامَ لَهُمْ عَلِیّاً ع عَلَماً وَ إِمَاماً وَ مَا تَرَکَ لَهُمْ شَیْئاً یَحْتَاجُ إِلَیْهِ الْأُمّهُ إِلّا بَیّنَهُ فَمَنْ زَعَمَ أَنّ اللّهَ عَزّ وَ جَلّ لَمْ یُکْمِلْ دِینَهُ فَقَدْ رَدّ کِتَابَ اللّهِ وَ مَنْ رَدّ کِتَابَ اللّهِ فَهُوَ کَافِرٌ بِهِ هَلْ یَعْرِفُونَ قَدْرَ الْإِمَامَهِ وَ مَحَلّهَا مِنَ الْأُمّهِ فَیَجُوزَ فِیهَا اخْتِیَارُهُمْ إِنّ الْإِمَامَهَ أَجَلّ قَدْراً وَ أَعْظَمُ شَأْناً وَ أَعْلَى مَکَاناً وَ أَمْنَعُ جَانِباً وَ أَبْعَدُ غَوْراً مِنْ أَنْ یَبْلُغَهَا النّاسُ بِعُقُولِهِمْ أَوْ یَنَالُوهَا بِ‏آرَائِهِمْ أَوْ یُقِیمُوا إِمَاماً بِاخْتِیَارِهِمْ إِنّ الْإِمَامَهَ خَصّ اللّهُ عَزّ وَ جَلّ بِهَا إِبْرَاهِیمَ الْخَلِیلَ ع بَعْدَ النّبُوّهِ وَ الْخُلّهِ مَرْتَبَهً ثَالِثَهً وَ فَضِیلَهً شَرّفَهُ بِهَا وَ أَشَادَ بِهَا ذِکْرَهُ فَقَالَ إِنّی جاعِلُکَ لِلنّاسِ إِماماً فَقَالَ الْخَلِیلُ ع سُرُوراً بِهَا وَ مِنْ ذُرّیّتِی قَالَ اللّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لا یَنالُ عَهْدِی الظّالِمِینَ فَأَبْطَلَتْ هَذِهِ الْ‏آیَهُ إِمَامَهَ کُلّ ظَالِمٍ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ وَ صَارَتْ فِی الصّفْوَهِ ثُمّ أَکْرَمَهُ اللّهُ تَعَالَى بِأَنْ جَعَلَهَا فِی ذُرّیّتِهِ أَهْلِ الصّفْوَهِ وَ الطّهَارَهِ فَقَالَ وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ نافِلَهً وَ کُلّا جَعَلْنا صالِحِینَ.


وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَیْنا إِلَیْهِمْ فِعْلَ الْخَیْراتِ وَ إِقامَ الصّلاهِ وَ إِیتاءَ الزّکاهِ وَ کانُوا لَنا عابِدِینَ فَلَمْ تَزَلْ فِی ذُرّیّتِهِ یَرِثُهَا بَعْضٌ عَنْ بَعْضٍ قَرْناً فَقَرْناً حَتّى وَرّثَهَا اللّهُ تَعَالَى النّبِیّ ص فَقَالَ جَلّ وَ تَعَالَى إِنّ أَوْلَى النّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلّذِینَ اتّبَعُوهُ وَ هذَا النّبِیّ وَ الّذِینَ آمَنُوا وَ اللّهُ وَلِیّ الْمُؤْمِنِینَ فَکَانَتْ لَهُ خَاصّهً فَقَلّدَهَا ص عَلِیّاً ع‏ بِأَمْرِ اللّهِ تَعَالَى عَلَى رَسْمِ مَا فَرَضَ اللّهُ فَصَارَتْ فِی ذُرّیّتِهِ الْأَصْفِیَاءِ الّذِینَ آتَاهُمُ اللّهُ الْعِلْمَ وَ الْإِیمَانَ بِقَوْلِهِ تَعَالَى وَ قالَ الّذِینَ أُوتُوإ؛ظظ الْعِلْمَ وَ الْإِیمانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِی کِتابِ اللّهِ إِلى‏ یَوْمِ الْبَعْثِ فَهِیَ فِی وُلْدِ عَلِیّ‏ٍ ع خَاصّهً إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ إِذْ لَا نَبِیّ بَعْدَ مُحَمّدٍ ص فَمِنْ أَیْنَ یَخْتَارُ هَؤُلَاءِ الْجُهّالُ إِنّ الْإِمَامَهَ هِیَ مَنْزِلَهُ الْأَنْبِیَاءِ وَ إِرْثُ الْأَوْصِیَاءِ إِنّ الْإِمَامَهَ خِلَافَهُ اللّهِ وَ خِلَافَهُ الرّسُولِ ص وَ مَقَامُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع وَ مِیرَاثُ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ ع إِنّ الْإِمَامَهَ زِمَامُ الدّینِ وَ نِظَامُ الْمُسْلِمِینَ وَ صَلَاحُ الدّنْیَا وَ عِزّ الْمُؤْمِنِینَ إِنّ الْإِمَامَهَ أُسّ الْإِسْلَامِ النّامِی وَ فَرْعُهُ السّامِی بِالْإِمَامِ تَمَامُ الصّلَاهِ وَ الزّکَاهِ وَ الصّیَامِ وَ الْحَجّ وَ الْجِهَادِ وَ تَوْفِیرُ الْفَیْ‏ءِ وَ الصّدَقَاتِ وَ إِمْضَاءُ الْحُدُودِ وَ الْأَحْکَامِ وَ مَنْعُ الثّغُورِ وَ الْأَطْرَافِ الْإِمَامُ یُحِلّ حَلَالَ اللّهِ وَ یُحَرّمُ حَرَامَ اللّهِ وَ یُقِیمُ حُدُودَ اللّهِ وَ یَذُبّ عَنْ دِینِ اللّهِ وَ یَدْعُو إِلَى سَبِیلِ رَبّهِ بِالْحِکْمَهِ وَ الْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ وَ الْحُجّهِ الْبَالِغَهِ الْإِمَامُ کَالشّمْسِ الطّالِعَهِ الْمُجَلّلَهِ بِنُورِهَا لِلْعَالَمِ وَ هِیَ فِی الْأُفُقِ بِحَیْثُ لَا تَنَالُهَا الْأَیْدِی وَ الْأَبْصَارُ الْإِمَامُ الْبَدْرُ الْمُنِیرُ وَ السّرَاجُ الزّاهِرُ وَ النّورُ السّاطِعُ وَ النّجْمُ الْهَادِی فِی غَیَاهِبِ الدّجَى وَ أَجْوَازِ الْبُلْدَانِ وَ الْقِفَارِ وَ لُجَجِ الْبِحَارِ الْإِمَامُ الْمَاءُ الْعَذْبُ عَلَى الظّمَإِ وَ الدّالّ عَلَى الْهُدَى وَ الْمُنْجِی مِنَ الرّدَى الْإِمَامُ النّارُ عَلَى الْیَفَاعِ الْحَارّ لِمَنِ اصْطَلَى بِهِ وَ الدّلِیلُ فِی الْمَهَالِکِ مَنْ فَارَقَهُ فَهَالِکٌ الْإِمَامُ السّحَابُ الْمَاطِرُ وَ الْغَیْثُ الْهَاطِلُ وَ الشّمْسُ الْمُضِیئَهُ وَ السّمَاءُ الظّلِیلَهُ وَ الْأَرْضُ الْبَسِیطَهُ وَ الْعَیْنُ الْغَزِیرَهُ وَ الْغَدِیرُ وَ الرّوْضَهُ الْإِمَامُ الْأَنِیسُ الرّفِیقُ وَ الْوَالِدُ الشّفِیقُ وَ الْأَخُ الشّقِیقُ وَ الْأُمّ الْبَرّهُ بِالْوَلَدِ الصّغِیرِ وَ مَفْزَعُ الْعِبَادِ فِی الدّاهِیَهِ النّ‏آدِ الْإِمَامُ أَمِینُ اللّهِ فِی خَلْقِهِ وَ حُجّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ خَلِیفَتُهُ فِی بِلَادِهِ وَ الدّاعِی إِلَى اللّهِ وَ الذّابّ عَنْ حُرَمِ اللّهِ الْإِمَامُ الْمُطَهّرُ مِنَ الذّنُوبِ وَ الْمُبَرّأُ عَنِ الْعُیُوبِ الْمَخْصُوصُ بِالْعِلْمِ الْمَوْسُومُ بِالْحِلْمِ نِظَامُ الدّینِ وَ عِزّ الْمُسْلِمِینَ وَ غَیْظُ الْمُنَافِقِینَ وَ بَوَارُ الْکَافِرِینَ الْإِمَامُ وَاحِدُ دَهْرِهِ لَا یُدَانِیهِ أَحَدٌ وَ لَا یُعَادِلُهُ عَالِمٌ وَ لَا یُوجَدُ مِنْهُ بَدَلٌ وَ لَا لَهُ مِثْلٌ وَ لَا نَظِیرٌ مَخْصُوصٌ بِالْفَضْلِ کُلّهِ مِنْ غَیْرِ طَلَبٍ مِنْهُ لَهُ وَ لَا اکْتِسَابٍ بَلِ اخْتِصَاصٌ مِنَ الْمُفْضِلِ الْوَهّابِ فَمَنْ ذَا الّذِی یَبْلُغُ مَعْرِفَهَ الْإِمَامِ أَوْ یُمْکِنُهُ اخْتِیَارُهُ هَیْهَاتَ هَیْهَاتَ ضَلّتِ الْعُقُولُ وَ تَاهَتِ الْحُلُومُ وَ حَارَتِ الْأَلْبَابُ وَ خَسَأَتِ الْعُیُونُ وَ تَصَاغَرَتِ الْعُظَمَاءُ وَ تَحَیّرَتِ الْحُکَمَاءُ وَ تَقَاصَرَتِ الْحُلَمَاءُ وَ حَصِرَتِ الْخُطَبَاءُ وَ جَهِلَتِ الْأَلِبّاءُ وَ کَلّتِ الشّعَرَاءُ وَ عَجَزَتِ الْأُدَبَاءُ وَ عَیِیَتِ الْبُلَغَاءُ عَنْ وَصْفِ شَأْنٍ مِنْ شَأْنِهِ أَوْ فَضِیلَهٍ مِنْ فَضَائِلِهِ وَ أَقَرّتْ بِالْعَجْزِ وَ التّقْصِیرِ وَ کَیْفَ یُوصَفُ بِکُلّهِ أَوْ یُنْعَتُ بِکُنْهِهِ أَوْ یُفْهَمُ شَیْ‏ءٌ مِنْ أَمْرِهِ أَوْ یُوجَدُ مَنْ یَقُومُ مَقَامَهُ وَ یُغْنِی غِنَاهُ لَا کَیْفَ وَ أَنّى وَ هُوَ بِحَیْثُ النّجْمِ مِنْ یَدِ الْمُتَنَاوِلِینَ وَ وَصْفِ الْوَاصِفِینَ فَأَیْنَ الِاخْتِیَارُ مِنْ هَذَا وَ أَیْنَ الْعُقُولُ عَنْ هَذَا وَ أَیْنَ یُوجَدُ مِثْلُ هَذَا أَ تَظُنّونَ أَنّ ذَلِکَ یُوجَدُ فِی غَیْرِ آلِ الرّسُولِ مُحَمّدٍ ص کَذَبَتْهُمْ وَ اللّهِ أَنْفُسُهُمْ وَ مَنّتْهُمُ الْأَبَاطِیلَ فَارْتَقَوْا مُرْتَقاً صَعْباً دَحْضاً تَزِلّ عَنْهُ إِلَى الْحَضِیضِ أَقْدَامُهُمْ رَامُوا إِقَامَهَ الْإِمَامِ بِعُقُولٍ حَائِرَهٍ بَائِرَهٍ نَاقِصَهٍ وَ آرَاءٍ مُضِلّهٍ فَلَمْ یَزْدَادُوا مِنْهُ إِلّا بُعْداً قَاتَلَهُمُ اللّهُ أَنّى یُؤْفَکُونَ وَ لَقَدْ رَامُوا صَعْباً وَ قَالُوا إِفْکاً وَ ضَلّوا ضَلَالًا بَعِیداً وَ وَقَعُوا فِی الْحَیْرَهِ إِذْ تَرَکُوا الْإِمَامَ عَنْ بَصِیرَهٍ وَ زَیّنَ لَهُمُ الشّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدّهُمْ عَنِ السّبِیلِ وَ کَانُوا مُسْتَبْصِرِینَ رَغِبُوا عَنِ اخْتِیَارِ اللّهِ وَ اخْتِیَارِ رَسُولِ اللّهِ ص وَ أَهْلِ بَیْتِهِ إِلَى اخْتِیَارِهِمْ وَ الْقُرْآنُ یُنَادِیهِمْ وَ رَبّکَ یَخْلُقُ ما یَشاءُ وَ یَخْتارُ ما کانَ لَهُمُ الْخِیَرَهُ سُبْحانَ اللّهِ وَ تَعالى‏ عَمّا یُشْرِکُونَ وَ قَالَ عَزّ وَ جَلّ وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَهٍ إِذا قَضَى اللّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ یَکُونَ لَهُمُ الْخِیَرَهُ مِنْ أَمْرِهِمْ الْ‏آیَهَ وَ قَالَ ما لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ أَمْ لَکُمْ کِتابٌ فِیهِ تَدْرُسُونَ إِنّ لَکُمْ فِیهِ لَما تَخَیّرُونَ أَمْ لَکُمْ أَیْمانٌ عَلَیْنا بالِغَهٌ إِلى‏ یَوْمِ الْقِیامَهِ إِنّ لَکُمْ لَما تَحْکُمُونَ سَلْهُمْ أَیّهُمْ بِذلِکَ زَعِیمٌ أَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ فَلْیَأْتُوا بِشُرَکائِهِمْ إِنْ کانُوا صادِقِینَ وَ قَالَ عَزّ وَ جَلّ أَ فَلا یَتَدَبّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى‏ قُلُوبٍ أَقْفالُها أَمْ طُبِعَ اللّهُ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا یَفْقَهُونَ أَمْ قالُوا سَمِعْنا وَ هُمْ لا یَسْمَعُونَ إِنّ شَرّ الدّوَابّ عِنْدَ اللّهِ الصّمّ الْبُکْمُ الّذِینَ لا یَعْقِلُونَ وَ لَوْ عَلِمَ اللّهُ فِیهِمْ خَیْراً لَأَسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ أَمْ قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَیْنا بَلْ هُوَ فَضْلُ اللّهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ وَ اللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ فَکَیْفَ لَهُمْ بِاخْتِیَارِ الْإِمَامِ وَ الْإِمَامُ عَالِمٌ لَا یَجْهَلُ وَ رَاعٍ لَا یَنْکُلُ مَعْدِنُ الْقُدْسِ وَ الطّهَارَهِ وَ النّسُکِ وَ الزّهَادَهِ وَ الْعِلْمِ وَ الْعِبَادَهِ مَخْصُوصٌ بِدَعْوَهِ الرّسُولِ ص وَ نَسْلِ الْمُطَهّرَهِ الْبَتُولِ لَا مَغْمَزَ فِیهِ فِی نَسَبٍ وَ لَا یُدَانِیهِ ذُو حَسَبٍ فِی الْبَیْتِ مِنْ قُرَیْشٍ وَ الذّرْوَهِ مِنْ هَاشِمٍ وَ الْعِتْرَهِ مِنَ الرّسُولِ ص وَ الرّضَا مِنَ اللّهِ عَزّ وَ جَلّ شَرَفُ الْأَشْرَافِ وَ الْفَرْعُ مِنْ عَبْدِ مَنَافٍ نَامِی الْعِلْمِ کَامِلُ الْحِلْمِ مُضْطَلِعٌ بِالْإِمَامَهِ عَالِمٌ بِالسّیَاسَهِ مَفْرُوضُ الطّاعَهِ قَائِمٌ بِأَمْرِ اللّهِ عَزّ وَ جَلّ نَاصِحٌ لِعِبَادِ اللّهِ حَافِظٌ لِدِینِ اللّهِ إِنّ الْأَنْبِیَاءَ وَ الْأَئِمّهَ ص یُوَفّقُهُمُ اللّهُ وَ یُؤْتِیهِمْ مِنْ مَخْزُونِ عِلْمِهِ وَ حِکَمِهِ مَا لَا یُؤْتِیهِ غَیْرَهُمْ فَیَکُونُ عِلْمُهُمْ فَوْقَ عِلْمِ أَهْلِ الزّمَانِ فِی قَوْلِهِ تَعَالَى أَ فَمَنْ یَهْدِی إِلَى الْحَقّ أَحَقّ أَنْ یُتّبَعَ أَمّنْ لا یَهِدّی إِلّا أَنْ یُهْدى‏ فَما لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ وَ قَوْلِهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى وَ مَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَهَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْراً کَثِیراً وَ قَوْلِهِ فِی طَالُوتَ إِنّ اللّهَ اصْطَفاهُ عَلَیْکُمْ وَ زادَهُ بَسْطَهً فِی الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللّهُ یُؤْتِی مُلْکَهُ مَنْ یَشاءُ وَ اللّهُ واسِعٌ عَلِیمٌ وَ قَالَ لِنَبِیّهِ ص أَنْزَلَ عَلَیْکَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَهَ وَ عَلّمَکَ ما لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ وَ کانَ فَضْلُ اللّهِ عَلَیْکَ عَظِیماً وَ قَالَ فِی الْأَئِمّهِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ نَبِیّهِ وَ عِتْرَتِهِ وَ ذُرّیّتِهِ ص أَمْ یَحْسُدُونَ النّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَیْنا آلَ إِبْراهِیمَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَهَ وَ آتَیْناهُمْ مُلْکاً عَظِیماً فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدّ عَنْهُ وَ کَفى‏ بِجَهَنّمَ سَعِیراً وَ إِنّ الْعَبْدَ إِذَا اخْتَارَهُ اللّهُ عَزّ وَ جَلّ لِأُمُورِ عِبَادِهِ شَرَحَ صَدْرَهُ لِذَلِکَ وَ أَوْدَعَ قَلْبَهُ یَنَابِیعَ الْحِکْمَهِ وَ أَلْهَمَهُ الْعِلْمَ إِلْهَاماً فَلَمْ یَعْیَ بَعْدَهُ بِجَوَابٍ وَ لَا یُحَیّرُ فِیهِ عَنِ الصّوَابِ فَهُوَ مَعْصُومٌ مُؤَیّدٌ مُوَفّقٌ مُسَدّدٌ قَدْ أَمِنَ مِنَ الْخَطَایَا وَ الزّلَلِ وَ الْعِثَارِ یَخُصّهُ اللّهُ بِذَلِکَ لِیَکُونَ حُجّتَهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ شَاهِدَهُ عَلَى خَلْقِهِ وَ ذلِکَ فَضْلُ اللّهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ وَ اللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ فَهَلْ یَقْدِرُونَ عَلَى مِثْلِ هَذَا فَیَخْتَارُونَهُ أَوْ یَکُونُ مُخْتَارُهُمْ بِهَذِهِ الصّفَهِ فَیُقَدّمُونَهُ تَعَدّوْا وَ بَیْتِ اللّهِ الْحَقّ وَ نَبَذُوا کِتَابَ اللّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ کَأَنّهُمْ لَا یَعْلَمُونَ وَ فِی کِتَابِ اللّهِ الْهُدَى وَ الشّفَاءُ فَنَبَذُوهُ وَ اتّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ فَذَمّهُمُ اللّهُ وَ مَقّتَهُمْ وَ أَتْعَسَهُمْ فَقَالَ جَلّ وَ تَعَالَى وَ مَنْ أَضَلّ مِمّنِ اتّبَعَ هَواهُ بِغَیْرِ هُدىً مِنَ اللّهِ إِنّ اللّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظّالِمِینَ وَ قَالَ فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلّ أَعْمالَهُمْ وَ قَالَ کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللّهِ وَ عِنْدَ الّذِینَ آمَنُوا کَذلِکَ یَطْبَعُ اللّهُ عَلى‏ کُلّ قَلْبِ مُتَکَبّرٍ جَبّارٍ وَ صَلّى اللّهُ عَلَى النّبِیّ مُحَمّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلّمَ تَسْلِیماً کَثِیراً اصول کافى جلد ۱ صفحه: ۲۸۳ روایه: ۱

عبدالعزیز بن مسلم گوید: ما در ایام، حضور حضرت رضا علیه السلام در مرو بودیم، در آغاز ورود، روز جمعه در مسجد جامع انجمن کردیم، حضار مسجد موضوع امامت را مورد بحث قرار داده و اختلاف بسیار مردم را در آن زمینه بازگو میکردند. من خدمت آقایم رفتم و گفتگوى مردم را در بحث امامت بعرض ایشان رسانیدم ، حضرت علیه السلام لبخندى زد و فرمود:

اى عبدالعزیز این مردم نفهمیدند و از آراء صحیح خود فریب خورده و غافل گشتند. همانا خداى عزوجل پیغمبر خویش (صلوات الله علیه و آله وسلم) را قبض روح نفرمود تا دین را برایش کامل کرد و قرآن را بر او نازل فرمود که بیان هر چیز در اوست حلال و حرام و حدود و احکام و تمام احتیاجات مردم را در قرآن بیان کرده و فرمود “چیزى در این کتاب فرو گذار نکردیم”۱ و درحجه الوداع که سال آخر عمر پیغمبر(صلوات الله علیه و آله وسلم) بود این آیه را نازل فرمود: ” امروز دین شما را کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و دین اسلام را براى شما پسندیدم”۲ وموضوع امامت از کمال دین است ، تا پیغمبر(صلوات الله علیه و آله وسلم) جانشین خود را معرفى نکند تبلیغش را کامل نساخته است و پیغمبر (صلوات الله علیه و آله وسلم) از دنیا نرفت تا آنکه نشانه ‏هاى دین را براى امتش بیان کرد و راه ایشان را روشن ساخت و آنها را بر شاهراه حق واداشت و على (علیه السلام) را بعنوان پیشوا و امام منصوب کرد و همه احتیاجات امت را بیان کرد پس هر که گمان کند خداى عزوجل دینش را کامل نکرده قرآن را رد کرده و هر که قرآن را رد کند به آن کافر است.

مگر مردم مقام و منزلت امامت را در میان امت میدانند تا روا باشد که باختیار و انتخاب ایشان واگذار شود، همانا امامت قدرش والاتر و شأنش بزرگتر و منزلش عالیتر و مکانش منیعتر و عمقش بیشتر از آنست که مردم با عقل خود به آن رسند یا به آرائشان آن را دریابند و یا به انتخاب خود امامى منصوب کنند.”همانا امامت مقامى است که خداى عزوجل بعد از رتبه نبوت و خلت در مرتبه سوم به ابراهیم خلیل علیه السلام اختصاص داده و به آن فضیلت مشرفش ساخته و نامش را بلند و استوار نموده و فرموده “همانا من ترا امام مردم گردانیدم”۳ ابراهیم خلیل علیه السلام از نهایت شادیش به آن مقام عرضکرد “از فرزندان من هم”؟ سپس خداى تعالى ابراهیم را شرافت داد و امامت را در فرزندان برگزیده و پاکش قرار داد و فرمود “و اسحق و یعقوب را اضافه باو بخشیدیم و همه را شایسته نمودیم و ایشان را امام و پیشوا قرار دادیم تا بفرمان ما رهبرى کنند و انجام کارهاى نیک و گزاران نماز و دادن زکوه را بایشان وحى نمودیم آنها پرستندگان ما بودند”۴ پس امامت همیشه در فرزندان او بود در دوران متوالى و از یکدیگر ارث میبردند تا خداى تعالى آن را به پیغمبر ما (صلوات الله علیه و آله وسلم) به ارث داد و خود او جل وتعالى فرمود “همانا سزاوارترین مردم به ابراهیم پیروان او و این پیغمبر و اهل ایمانند و خدا ولى مؤمنانست”۵ پس امامت مخصوص آنحضرت گشت و او بفرمان خداى تعالى و طبق آنچه خدا واجب ساخته بود، آنرا بگردن على(علیه السلام) نهاد و سپس در میان فرزندان بر گزیده او که خدا به آنها علم و ایمان داده جارى گشت و خدا فرموده “آنها که علم و ایمان گرفتند، گویند در کتاب خدا تا روز رستاخیز بسر برده ‏اید”۶ پس امامت تنها در میان فرزندان على (علیهم السلام) است تا روز قیامت، زیرا پس از محمد(صلوات الله علیه و آله وسلم) پیغمبرى نیست. این نادانان از کجا و به چه دلیل براى خود امام انتخاب میکنند؟! همانا امامت مقام پیغمبران و میراث اوصیاء است، همانا امامت خلافت خدا و خلافت رسول خدا (صلوات الله علیه و آله وسلم) و مقام امیرالمؤمنین (علیه السلام) ومیراث حسن و حسین (علیهما السلام) است. همانا امامت، زمام دین و مایه نظام مسلمین و صلاح دنیا وعزت مؤمنین است. همانا امامت ریشه با نمو اسلام و شاخه بلند آنست، کامل شدن نماز و زکوه و روزه و حج و جهاد و بسیار شدن غنیمت و صدقات و اجراء حدود و احکام و نگهدارى مرزها و اطراف بوسیله امامست. امامست که حلال خدا را حلال و حرام او را حرام کند و حدود خدا را بپا دارد و از دین خدا دفاع کند و با حکمت و اندرز و حجت رسا مردم را بطریق پروردگارش دعوت نماید، امام مانند خورشید طالع است که نورش عالم را فرا گیرد و خودش در افق است بنحوى که دستها و دیدگان به آن نرسد. امام ماه تابان چراغ فروزان، نور درخشان و ستاره ایست راهنما در شدت تاریکى‏ها و رهگذر شهرها و کویرها و گرداب دریاها (در زمان جهل و فتنه و سرگردانى مردم) امام آب گواراى زمان تشنگى و رهبر بسوى هدایت و نجات بخش از هلاکت گاه هاست هر که از او جدا شود هلاک شود.امام ابریست بارنده، بارانیست شتابنده، خورشیدیست فروزنده سقفى است سایه دهنده، زمینى است گسترده، چشمه ایست جوشنده و برکه و گلستانست. امام همدم و رفیق، پدر مهربان، برادر برابر، مادر دلسوز به کودک، پناه بندگان در گرفتارى سخت است.امام امین خداست در میان خلقش و حجت او بربندگانش و خلیفه او در بلادش و دعوت کننده بسوى او و دفاع کننده از حقوق او است. امام از گناهان پاک و از عیبها بر کنار است، به دانش مخصوص و بخویشتن دارى نشانه داراست، موجب نظام دین و عزت مسلمین و خشم منافقین وهلاک کافرین است. امام یگانه زمان خود است، کسى به همطرازى او نرسد، دانشمندى با او برابر نباشد، جایگزین ندارد. مانند و نظیر ندارد. به تمام فضیلت مخصوص است بى‏ آنکه خود او در طلبش رفته و بدست آورده باشد، بلکه امتیازیست که خدا بفضل و بخشش باو عنایت فرموده.

کیست که بتواند امام را بشناسد یا انتخاب امام براى او ممکن باشد؟! هیهات! در اینجا خردها گم گشته، خویشتن داریها بیراهه رفته و عقلها سرگردان و دیده ‏ها بى‏ نور و بزرگان کوچک شده و حکیمان متحیر و خردمندان کوتاه فکر و خطیبان درمانده و خردمندان نادان و شعرا وامانده و ادبا ناتوان و سخن دانان درمانده ‏اند که بتوانند یکى از شئون و فضائل امام را توصیف کنند همگى بعجز و ناتوانى معترفند. چگونه ممکن است تمام اوصاف و حقیقت امام را بیان کرد یا مطلبى از امر امام را فهمید و جایگزینى که کار او را انجام دهد برایش پیدا کرد؟!! ممکن نیست، چگونه و از کجا؟!! در صورتى که او از دست یازان و وصف کنندگان اوج گرفته و مقام ستاره در آسمان را دارد، او کجا و انتخاب بشر؟!! او کجا و خرد بشر؟!! او کجا و مانندى براى او؟!!

گمان برند که امام در غیر خاندان رسول خدا(صلوات الله علیه و آله وسلم) یافت شود؟!! بخدا که ضمیرشان بخود آنها دروغ گفته (تکذیبشان کند) و بیهوده آرزو بردند، بگردنه بلند و لغزنده‏ اى که بپائین میلغزند بالا رفتند و خواستند که با خرد گمگشته و ناقص خود و با آراء گمراه کننده خویش نصب امام کنند و جز دورى از حق بهره نبردند “خدا آنها را بکشد، به کجا منحرف میشوند؟!!” آهنگ مشکلى کردند و دروغى پرداختند و بگمراهى دورى افتادند و در سرگردانى فرو رفتند که با چشم بینا امام را ترک گفتند “شیطان کردارشان را در نظرشان بیاراست و از راه منحرفشان کرد با آنکه اهل بصیرت بودند.”۷ از انتخاب خدا و انتخاب رسول خدا(صلوات الله علیه و آله وسلم) و اهل بیتش روى گردان شده و بانتخاب خود گرائیدند در صورتى که قرآن صدا برآورد که: “پروردگارت هر چه خواهد بیافریند و انتخاب کند اختیار بدست آنها نیست خدا از آنچه با او شریک می‏کنند منزه و والاست”۸

و باز خداى عزوجل فرماید “هیچ مرد و زن مؤمنى حق ندارد که چون خدا و پیغمبرش چیزى را فرمان دادند، اختیار کار خویش داشته باشد”۹ و فرموده است “شما را چه شده، چگونه قضاوت میکنید؟!! مگر کتابى دارید که آن را میخوانید، تا هر چه خواهید انتخاب کنید، در آن کتاب بیابید یا براى شما تا روز قیامت بر عهده ما پیمانهاى رسا هست که هر چه قضاوت کنید حق شماست، از آنها بپرس کدامشان متعهد این مطلب است و یا مگر شریکانى دارید، اگر راست گویند، شریکان خویش بیاورند”۱۰ و باز خداى عزوجل فرموده است “چرا در قرآن اندیشه نمیکنند یا مگر بر دلها قفل دارند” و فرموده “مگر خدا بر دلهاشان مهر نهاده که نمی‏فهمند”۱۱ و یا “گفتند شنیدیم ولى نمیشنیدند و همانا بدترین جانوران بنظر خدا مردم کر و لالند که تعقل نمیکنند، و اگر خدا در آنها خیرى سراغ داشت به آنها شنوائى میداد و اگر شنوائى هم میداشتند پشت میکردند و روى گردان بودند”۱۲ و یا “گفتند شنیدیم و نافرمانى کردیم” (این شنیدن و این تبعیت محض) بلکه فضلى است از خدا که به هر کس خواهد میدهد پس چگونه ایشان را رسد که امام انتخاب کنند در صورتیکه امام عالمى است که نادانى ندارد، سرپرستى است که عقب نشینى ندارد کانون قدس و پاکى و طاعت و زهد و علم و عبادتست، دعوت پیغمبر به او اختصاص دارد، از نژاد پاک فاطمه بتول (علیهاالسلام) است، در دودمانش جاى طعن و سرزنشى نیست و هیچ شریف نژادى باو نرسد، از خاندان قریش و کنگره هاشم و عترت پیغمبر و پسند خداى عزوجل است، براى اشراف، شرفست و زاده عبد منافست، در علم بی حد و نامحدود و حلمش کاملست، در امامت قوى و در سیاست عالمست، اطاعتش واجبست، به او خداى عزوجل قائمست، خیرخواه بندگان خدا و نگهبان دین خداست.

خدا پیغمبران و امامان را توفیق بخشیده و از خزانه علم و حِکَم خود آنچه بدیگران نداده به آنها داده، از این جهت علم آنها برتر از علم مردم زمانشان باشد که خدایتعالى فرموده “آیا کسى که سوى حق هدایت میکند شایسته‏ تر است که پیرویش کنند یا کسیکه هدایت نمیکند جز اینکه هدایت شود، شما را چه شده؟ چگونه قضاوت میکنید”؟!! ۱۳ و گفته دیگر خدایتعالى “هر که را حکمت دادند خیر بسیارى دادند”۱۴ و باز گفته خدایتعالى درباره جناب طالوت “خدا او را بر شما برگزید و بعلم و تن بزرگیش افزود خدا ملک خویش بهر که خواهد دهد و خدا وسعت بخش و داناست”۱۵ و به پیغمبر خویش (صلوات الله علیه و آله وسلم) فرمود: “خدا بر تو کتاب و حکمت نازل کرد و آنچه را نمیدانستى بتو تعلیم داد، کرم خدا نسبت بتو بزرگ بود”۱۶ و نسبت به امامان از اهل بیت و عترت و ذریه پیغمبر علیهم السلام فرمود: “و یا بمردم نسبت به آنچه خدا از کرم خویش بایشان داده حسد میبرند حقا که ما خاندان ابراهیم را کتاب و حکمت دادیم و به آنها ملک عظیمى دادیم کسانى به آن گرویدند و کسانى از آن روى گردانیدند و جهنم آنها را بس افروخته آتشى است” ۱۷

همانا چون خداى عزوجل بنده ‏اى را براى اصلاح امور بندگانش انتخاب فرماید سینه ‏اش را براى آن کار باز کند و چشمه ‏هاى حکمت در دلش گذارد و علمى باو الهام کند که از آن پس از پاسخى در نماند و از درستى منحرف نشود، پس او معصومست و تقویت شده و با توفیق و استوار گشته، از هر گونه خطا و لغزش و افتادنى در امانست، خدا او را باین صفات امتیاز بخشیده تا حجت رساى او باشد بر بندگانش و گواه بر مخلوقش و این بخشش و کرم خداست بهر که خواهد عطا کند و خدا داراى کرم بزرگیست. آیا مردم چنان قدرتى دارند که بتوانند چنین کسى انتخاب کنند و یا ممکن است انتخاب شده آنها اینگونه باشد تا او را پیشوا سازند بخانه خدا سوگند که این مردم از حق تجاوز کردند و کتاب خدا را پشت سر انداختند مثل اینکه نادانند، در صورتیکه هدایت و شفا در کتاب خداست، اینها کتاب خدا را پرتاب کردند و از هوس خود پیروى نمودند، خداى جل و تعالى هم ایشان را نکوهش نمود، و دشمن دانست و تباهى داد و فرمود: “ستمگرتر از آنکه هوس خویش را بدون هدایت خداى پیروى کند کیست؟ خدا گروه ستمکاران را هدایت نمیکند”۱۸ و فرمود: “تباهى باد بر آنها و اعمالشان نابود شود” ۱۹ (این کارشان) خشم عظیمی نزد خداوند و نزد آنان که ایمان آورده‌اند به بار می‌آورد؛ این گونه خداوند بر دل هر متکبّر جبّاری مُهر می‌نهد!» ۲۰ درود و سلام فراوان خدا بر محمد پیغمبر و خاندان او.


۱- سوره انعام ، آیه38
۲- سوره مائده ، آیه ۳
۳- سوره بقره ، آیه ۱۲۴
۴- سوره انبیاء ، آیه ۷۲
۵- سوره آل عمران ، آیه ۶۸
۶- سوره روم ، آیه ۵۶
۷- سوره عنکبوت ، آیه ۲۸
۸- سوره قصص ، آیه ۶۶
۹- سوره احزاب ، آیه ۳۶
۱۰- سوره قلم ، آیه ۳۶
۱۱- سوره محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) ، آیه24
۱۲- سوره انفال ، آیه ۲۰
۱۳- سوره یونس ، آیه ۳۵
۱۴- سوره بقره ، آیه ۲۶۹
۱۵- سوره بقره ، آیه ۲۴۷
۱۶- سوره نساء ، آیه ۱۱۳
۱۷- سوره نساء ، آیه ۵۴
۱۸- سوره قصص ، آیه ۵۰
۱۹- سوره محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) ، آیه ۷
۲۰- سوره غافر ، آیه ۳۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed